در اين محل اولين تصادم پيش آمد و طولى نكشيد كه يونانىها بر تااوچىها غلبه و آنها را ناچار بفرار كردند . در اين حين خريسوفوس در رأس دستهء سنگين اسلحه سريعا پيشروى ميكرد او كمانداران و فلاخن اندازان را جلو فرستاده بود وقتى كه تااوچىها متوجه شدند كه ياران ايشان در كوهستان شكست يافته بودند آنها نيز فرار را بر قرار ترجيح دادند و گردنه بدون زد و خورد تسخير گرديد . يونانيها بمناسبت اين فتح و پيروزى از سنگها كه رويهم نهاده بودند ستونى يادگار برافراشته و آن را با سپر و اسلحه كه از تااوچىها بدست آورده بودند بياراستند . از آنجا پنجروز در زمين هموار پيش رفتند بدون اينكه با مقاومتى برخورد كنند ولى باز از لحاظ آذوقه در تنگنا افتادند در آن ناحيه مواد غذائى كمياب نبود ولى تااوچىها همه چيز را در قلاع خود كه جاى مستحكمى در قسمت صخره‌اى كوهستان بود انبار و پنهان كرده بودند ازينرو يونانيها بهتر آن ديدند كه كارى به اين استحكامات نداشته باشند پس با وجود عذاب گرسنگى از كنار آن محل عبور كردند . ولى روز ششم به قلعه‌اى رسيدند كه ناچار براى بدست آوردن خوراكى مورد حمله قرار دادند . اين قلعه بر لبهء صخره‌اى بنا شده بود كه كوره راهى در امتداد آن بود از پائين مىگذشت . تمام افراد آن حدود اعم از زن و مرد و كودك با گله و رمهء خود به اين دژ پناه برده و توده‌هاى سنگ فراهم آورده بودند تا از بالا بر سر يونانىها بريزند . خريسوفوس سخت كوشيد كه بوسيلهء هجوم بر آنجا دست يابد و چون موفق نشده بود ، حمله را متوقف كرد تا گزنفون از راه برسد .